Rouw bij kinderen en jongeren

Kinderen en jongeren hebben, net als volwassenen, gevoelens van rouw, maar ze laten het vaak op een andere manier zien. Ze hebben allerlei gevoelens, maar kunnen er soms geen woorden aangeven. Ze rouwen vooral veel via gedrag. Het kan lastig zijn om rouw in de verschillende soorten reacties te herkennen.

Jonge kinderen uiten zich in boosheid of zijn angstig dat iemand anders ook zo maar uit hun leven kan vertrekken. Ze zijn op zoek naar veiligheid en geborgenheid. Jongeren verbergen hun verdriet vaak. Ze willen hun rouwende ouder(s) niet belasten en willen niet anders dan hun leeftijdgenoten zijn, maar ze hebben wel erkenning voor hun verlies nodig.

Rouw komt bij kinderen en jongeren bovenop de normale ontwikkelingstaken. Ze moeten rouwen en hebben tegelijkertijd ruimte nodig voor hun psychische ontwikkeling. Dit is een moeilijke combinatie. Ze zijn niet in staat om lang achtereen te rouwen. Het komt in gedeeltes, passend bij hun ontwikkeling. In een latere fase kunnen er nieuwe vragen ontstaan.

Het is belangrijk voor kinderen en jongeren dat het verdriet er mag zijn. Door counselling, creatieve werkvormen en spel, in aansluiting bij de ontwikkelingsfase, kan het verdriet gedoseerd binnenkomen en met het leven worden verweven.